16 เรื่องเล่าดีดีเรื่องที่ 06

ศึกษาทั่วไป หัวใจบัณฑิต มพ.

การเรียนรู้ที่หล่อหลอมทักษะชีวิต คุณธรรม และความพร้อมของบัณฑิตในโลกยุคใหม่

หมวดeducationสถานะกำลังจัดทำ
อ่านรายละเอียด
ศึกษาทั่วไป หัวใจบัณฑิต มพ.
Story Detail

     มหาวิทยาลัยพะเยาเชื่อว่า “นิสิตทุกคนมีศักยภาพที่จะเติบโต เปลี่ยนแปลง และพัฒนาได้ หากได้รับประสบการณ์การเรียนรู้ที่เหมาะสม ได้รับการหล่อหลอมอย่างเข้าใจ และมีพื้นที่ให้เรียนรู้จากชีวิตจริง” ความเชื่อนี้เป็นหัวใจของหมวดวิชาศึกษาทั่วไป มหาวิทยาลัยพะเยา ซึ่งทำหน้าที่เป็นกลไกสำคัญในการสร้างรากฐานความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ให้แก่นิสิตตลอดระยะเวลา 16 ปีของการพัฒนามหาวิทยาลัย

     หมวดวิชาศึกษาทั่วไปเริ่มต้นจากความตั้งใจที่จะสร้าง “พื้นที่กลาง” ให้นิสิตจากทุกหลักสูตรได้เรียนรู้การดำเนินชีวิตและการอยู่ร่วมกับผู้อื่นผ่านสาระการเรียนรู้ที่อยู่นอกเหนือจากศาสตร์วิชาชีพ ในระยะแรก การจัดการศึกษาประกอบด้วยรายวิชาศึกษาทั่วไปบังคับและรายวิชาศึกษาทั่วไปเลือก เพื่อให้นิสิตมีพื้นฐานร่วมและสามารถเลือกเรียนตามความสนใจ แม้การจัดการเรียนรู้ยังอยู่ในรูปแบบรายวิชาแยกเดี่ยว แต่ทุกรายวิชามีเจตนารมณ์ร่วมในการพัฒนานิสิตให้รู้จักตนเอง กล้าสื่อสาร เคารพผู้อื่น อยู่ร่วมกับสังคม และมีความพร้อมก่อนเข้าสู่ศาสตร์วิชาชีพ ภายใต้อัตลักษณ์นิสิตมหาวิทยาลัยพะเยา คือ ผู้มี “บุคลิกภาพ สุนทรียภาพ และสุขภาพ” อย่างสมดุล  

จุดเปลี่ยน: ศึกษาทั่วไปในฐานะรากฐานร่วมของนิสิตทุกคน

     เมื่อมหาวิทยาลัยพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ฐานคิดของหมวดวิชาศึกษาทั่วไปจึงชัดเจนขึ้นในฐานะ “รากฐานร่วม” ที่นิสิตทุกหลักสูตรควรได้รับก่อนเติบโตตามเส้นทางวิชาชีพ มหาวิทยาลัยจึงปรับโครงสร้างจากรายวิชาศึกษาทั่วไปบังคับและรายวิชาศึกษาทั่วไปเลือก ไปสู่หมวดวิชาศึกษาทั่วไปบังคับ เพื่อให้นิสิตทุกคนได้รับประสบการณ์การเรียนรู้และสมรรถนะสำคัญร่วมกัน การเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ใช่เป็นการลดทางเลือกของนิสิต แต่เพื่อสร้างประสบการณ์และสมรรถนะสำคัญที่นิสิตทุกคนควรได้รับร่วมกัน

     จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นในปีการศึกษา 2561 เมื่อมหาวิทยาลัยพะเยาได้รับการสนับสนุนจากโครงการผลิตบัณฑิตพันธุ์ใหม่ของสำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม มหาวิทยาลัยจึงทบทวนบทบาทและปรับกลยุทธ์การจัดการเรียนรู้ให้เชื่อมโยงกับรายวิชาชีพของแต่ละหลักสูตรอย่างเป็นระบบ หมวดวิชาศึกษาทั่วไปจึงทำหน้าที่เชื่อมโยงความรู้ สมรรถนะ ประสบการณ์ชีวิต และศาสตร์วิชาชีพ โดยให้ความสำคัญกับสมรรถนะที่เกิดขึ้นกับนิสิตเป็นหลัก การจัดการเรียนรู้เปลี่ยนจากการถ่ายทอดเนื้อหาไปสู่การออกแบบประสบการณ์ที่เปิดโอกาสให้นิสิตได้คิด วิเคราะห์ ลงมือปฏิบัติ ทำงานร่วมกับผู้อื่น สื่อสาร สร้างสรรค์ และสะท้อนผลการเรียนรู้ของตนเองอย่างต่อเนื่อง

     การดำเนินงานในระยะนี้อาศัยความร่วมมือของอาจารย์จากต่างรายวิชาและต่างศาสตร์ในการออกแบบกิจกรรม บูรณาการภาระงาน และกำหนดแนวทางการวัดและประเมินผลร่วมกัน การประเมินครอบคลุมทั้งความรู้ กระบวนการคิด การทำงานเป็นทีม การสื่อสาร ความคิดสร้างสรรค์ และความสามารถในการนำความรู้ไปใช้แก้ปัญหาในสถานการณ์จริง กระบวนการ Design Thinking ถูกนำมาใช้เพื่อให้นิสิตเริ่มต้นจากการทำความเข้าใจปัญหา ผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง และบริบท ก่อนกำหนดประเด็นปัญหา คิดทางเลือก สร้างต้นแบบ ทดลอง และปรับปรุงแนวทางแก้ไข กระบวนการดังกล่าวส่งเสริม Entrepreneurial Mindset หรือกรอบคิดแบบผู้ประกอบการ ซึ่งช่วยให้นิสิตมองเห็นโอกาสจากปัญหา กล้าคิด กล้าทดลอง เรียนรู้จากข้อจำกัด และสร้างคุณค่าจากการลงมือปฏิบัติ

ฐานคิดปัจจุบัน: ประสบการณ์สร้างปัญญา ชุมชนคือห้องเรียนที่มีชีวิต

     มหาวิทยาลัยกำหนดปรัชญาการจัดการศึกษาของหมวดวิชาศึกษาทั่วไปว่า “ประสบการณ์สร้างปัญญา” เพื่อใช้เป็นฐานในการออกแบบการเรียนรู้จากประสบการณ์จริง การสะท้อนคิด และการสั่งสมความรู้เป็นปัญญาที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้ในบริบทที่หลากหลาย การจัดการเรียนรู้จึงให้ความสำคัญกับการเผชิญสถานการณ์จริง การตั้งคำถาม การใช้เหตุผล การลงมือปฏิบัติ การสะท้อนตนเอง และการเรียนรู้ร่วมกับผู้อื่น ห้องเรียนเชื่อมโยงกับโลกจริง ความรู้เชื่อมโยงกับชีวิต และผลลัพธ์การเรียนรู้ต้องสามารถนำไปสร้างประโยชน์แก่ผู้อื่น ชุมชนจึงทำหน้าที่เป็น “ห้องเรียนที่มีชีวิต” ซึ่งช่วยให้นิสิตเข้าใจว่าปัญหาแต่ละเรื่องเกี่ยวข้องกับผู้คนและบริบท การสร้างแนวทางแก้ไขต้องอาศัยความรู้แบบบูรณาการ การรับฟัง และการเคารพประสบการณ์ของคนในพื้นที่

     ภายใต้ปรัชญาดังกล่าว หมวดวิชาศึกษาทั่วไปพัฒนากรอบทักษะ 4C ได้แก่ Collaboration การทำงานร่วมกับผู้อื่น Communication การสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพCritical Thinking การคิดอย่างมีวิจารณญาณ และ Creativity ความคิดสร้างสรรค์ ไปสู่สมรรถนะ 5C+ โดยเพิ่ม Community Engagement หรือการเรียนรู้และทำงานร่วมกับชุมชน ส่วนเครื่องหมาย + สื่อถึงการเชื่อมโยงสมรรถนะกับศาสตร์วิชาชีพของนิสิตแต่ละหลักสูตร เป้าหมายสำคัญคือการพัฒนานิสิตให้เติบโตเป็น Community Change Agent หรือผู้นำการเปลี่ยนแปลงชุมชนที่สามารถใช้ความรู้ ความคิด และประสบการณ์ร่วมกับผู้อื่นเพื่อสร้างผลลัพธ์ที่มีคุณค่าต่อสังคม

สมรรถนะสำคัญ: รู้ตน รู้คน รู้งาน และ 5C+

     แนวคิด “รู้ตน รู้คน รู้งาน” เป็นกรอบสำคัญในการพัฒนานิสิต โดย “รู้ตน” หมายถึง การเข้าใจศักยภาพ จุดแข็ง ประเด็นที่ควรพัฒนา และเป้าหมายชีวิตของตนเอง รวมถึงการกำกับการเรียนรู้และพัฒนาตนอย่างต่อเนื่อง “รู้คน” หมายถึง การรับฟัง เคารพความแตกต่าง สื่อสารอย่างเหมาะสม และทำงานร่วมกับผู้อื่นด้วยความเข้าใจบทบาท ส่วน “รู้งาน” หมายถึง การเชื่อมโยงความรู้กับการลงมือปฏิบัติ เพื่อสร้างผลลัพธ์ที่มีคุณค่าและก่อให้เกิดผลกระทบเชิงบวกต่อชุมชนและสังคม เมื่อองค์ประกอบทั้งสามทำงานร่วมกัน นิสิตจะสามารถเชื่อมโยง Soft Skills กับ Hard Skills และใช้ความรู้เฉพาะศาสตร์ให้เกิดประโยชน์ในสถานการณ์จริง

     หมวดวิชาศึกษาทั่วไปเสริมสร้างความรอบรู้ที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตในโลกยุคใหม่ ได้แก่ การรู้เท่าทันดิจิทัลและปัญญาประดิษฐ์ หรือ Digital and AI Literacy ความรอบรู้ด้านสุขภาพ หรือ Health Literacy ความรอบรู้ด้านการเงิน หรือ Financial Literacy และสมรรถนะด้านสิ่งแวดล้อมและความยั่งยืน หรือ Green Literacy เพื่อให้นิสิตสามารถใช้เทคโนโลยีอย่างรับผิดชอบ ดูแลสุขภาพ วางแผนและจัดการทรัพยากรทางการเงิน เข้าใจผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม และตัดสินใจโดยคำนึงถึงสังคม สมรรถนะเหล่านี้ร่วมกันหล่อหลอมให้นิสิตมีความพร้อมในการเข้าใจตนเอง เข้าใจผู้อื่น เข้าใจงาน และเข้าใจบริบทของชุมชน

กลไกขับเคลื่อน: ทุกคณะเป็นเจ้าของร่วม และใช้ข้อมูลพัฒนาคุณภาพ

     ลักษณะเฉพาะของมหาวิทยาลัยพะเยา คือ การบริหารหมวดวิชาศึกษาทั่วไปผ่านความร่วมมือของทุกคณะ โดยมีคณะกรรมการบริหาร คณะกรรมการดำเนินงาน คณะทำงาน อาจารย์ผู้สอนจากหลายศาสตร์ และหน่วยงานสนับสนุนของกองบริการการศึกษา ร่วมกันกำหนดนโยบาย ออกแบบการเรียนรู้ ประสานการดำเนินงาน กำกับติดตาม และพัฒนาคุณภาพ รูปแบบดังกล่าวทำให้หมวดวิชาศึกษาทั่วไปเป็นภารกิจร่วมของมหาวิทยาลัยและเปิดโอกาสให้ศาสตร์ที่หลากหลายเข้ามามีส่วนร่วมในการพัฒนานิสิต

     การจัดการเรียนรู้ใช้รูปแบบ Team Teaching และส่งเสริมให้อาจารย์ทำหน้าที่เป็น Facilitatorหรือผู้เอื้อให้เกิดการเรียนรู้ โดยสนับสนุนให้นิสิตตั้งคำถาม แลกเปลี่ยนความคิดเห็น ลงมือปฏิบัติ และสร้างองค์ความรู้จากประสบการณ์ มหาวิทยาลัยใช้ข้อมูลจากการวิจัย หลักฐานการเรียนรู้ ผลการประเมินสมรรถนะ และการสะท้อนผลของผู้เรียนและผู้สอนในการปรับปรุงรายวิชา กระบวนการจัดการเรียนรู้ และการวัดประเมินผลอย่างต่อเนื่อง วงจรการพัฒนาประกอบด้วยการออกแบบ การทดลองใช้ การเก็บข้อมูล การสะท้อนผล และการปรับปรุง เพื่อให้ประสบการณ์การเรียนรู้ตอบสนองต่อสมรรถนะที่นิสิตจำเป็นต้องมี

     นี่คือ ความมุ่งมั่นของมหาวิทยาลัยพะเยาในการพัฒนาหมวดวิชาศึกษาทั่วไปให้เป็นรากฐานสำคัญของการหล่อหลอมนิสิตทุกคน ให้มีสมรรถนะพร้อมต่อการดำรงชีวิต ประกอบอาชีพ ทำงานและอยู่ร่วมกันกับผู้อื่นอย่างมีความหมาย มหาวิทยาลัยพะเยายังคงเชื่อมั่นว่า การสร้างบัณฑิตที่ดีต้องเริ่มจากการสร้างประสบการณ์การเรียนรู้ที่มีคุณภาพ เพื่อให้นิสิตเติบโตเป็นผู้ใช้ความรู้สร้างคุณค่าให้แก่ชุมชน สังคม และประเทศได้อย่างยั่งยืน